Η παρουσία Ελλήνων στα εδάφη της σημερινής Ρουμανίας χρονολογείται από την αρχαιότητα και συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι τις μέρες μας. Οι Μιλήσιοι ίδρυσαν τον 7ο π.Χ. αιώνα τις πρώτες αποικίες, την Ίστρια, στις εκβολές του ποταμού Ίστρου (σημερινού Δούναβη) και την Τόμις, τη σημερινή Κωνστάντζα. Σημαντικές αποικίες αποτέλεσαν επίσης η Κάλλατις (σημερινή Μανγκάλια), η Αιγισσός (σημερινή Τούλτσεα) και η Αξιούπολις (σημερινή Τσερναβόντα), οι οποίες μαζί με τις προαναφερόμενες είχαν ιδρύσει το «Κοινόν των Ελλήνων» με έδρα την Τόμις. Πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των αποικιών που ίδρυσαν οι Έλληνες στα εδάφη της Ρουμανίας στις ενενήντα.
Η ανάπτυξη του εμπορίου στα χρόνια του Βυζαντίου και η επί Οθωμανικής κυριαρχίας τοποθέτηση Ελλήνων από το Φανάρι ως ηγεμόνων στη Μολδοβλαχία αύξησε αριθμητικά το ελληνικό στοιχείο στην περιοχή. Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι η ελληνική επανάσταση του 1821 ξεκίνησε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία, η οποία πέραν από το ημιαυτόνομο καθεστώς που απολάμβανε, ήταν και εμποτισμένη από τη βυζαντινή παράδοση και στραμμένη προς τον Ελληνισμό με ομόδοξους ηγεμόνες. Κατά το 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου, οι Έλληνες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της αστικής τάξης στη Ρουμανία και διακρίνονται επίσης στις τέχνες και τα γράμματα. Στις παραδουνάβιες κυρίως πόλεις, Βράιλα, Γαλάτσι, Τούλτσεα, Σουλινά όπως και στην Κωστάντζα οι Έλληνες διατηρούν τα μεγαλύτερα ναυτιλιακά γραφεία και εμπορικά καταστήματα, εργοστάσια, ξενοδοχεία κ.ά. Στην περιφέρεια της Δοβρουτσάς, μάλιστα, όπου και η πόλη της Τούλτσεα, υπήρχαν το 1880 περί τους 3.200 Έλληνες έμποροι. Ακμάζουσες ελληνικές κοινότητες δημιουργούνται παντού και αναπτύσσουν δραστηριότητα στην εκπαίδευση, τις τέχνες και τη λατρεία, ιδρύοντας σχολεία, εκκλησίες και ευαγή ιδρύματα.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα, οι ελληνικές κοινότητες της Ρουμανίας αρχίζουν να παρακμάζουν. Η άνοδος της εγχώριας αστικής τάξης και η εγκαθίδρυση του καθεστώτος της λαϊκής δημοκρατίας στη Ρουμανία το 1947 οδηγεί σε αφαίρεση περιουσιών, εθνικοποιήσεις, δημεύσεις και αναγκαστικές δωρεές. Από τους 100.000 Έλληνες το 1945, σήμερα ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τους 14.000, σύμφωνα με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
Η Ελλάδα και η Ρουμανία διατηρούν στενές πολιτικές σχέσεις τα τελευταία χρόνια τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο των περιφερειακών οργανισμών, όπου συμμετέχουν. Το επίπεδο των διμερών σχέσεων κρίνεται εξαιρετικό, με την Ελλάδα να υποστηρίζει την ένταξη της Ρουμανίας στο ΝΑΤΟ και να αποτελεί την 5η χώρα από την Ε.Ε. και την 1η από την Ε.Ε-15 που κύρωσαν στις 2/11/2005 στη Βουλή τη Συνθήκη Προσχώρησης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην ΕΕ από την 1/1/2007. Σημαντική ανάπτυξη γνωρίζουν τα τελευταία χρόνια και οι οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών. Περισσότερες από τρεις χιλιάδες επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων δραστηριοποιούνται στη Ρουμανία, ενώ το σύνολο των ελληνικών επενδύσεων στη Ρουμανία ανέρχεται σε 3 δις ευρώ, φέρνοντας την Ελλάδα στην τρίτη θέση των ξένων επενδυτών στη χώρα, πίσω από την Ολλανδία και την Αυστρία. Οι ελληνικές επιχειρήσεις επικεντρώνονται κυρίως στον τραπεζικό τομέα, το εμπόριο, τις τηλεπικοινωνίες, τις κατασκευές και τη βιομηχανία. Πολλοί είναι οι Έλληνες φοιτητές που επιλέγουν τη Ρουμανία για τις σπουδές τους και ακόμα περισσότεροι οι Ρουμάνοι που αναζητούν εργασία στην Ελλάδα. Η Ελλάδα, εξάλλου, αποτελεί τον αγαπημένο τουριστικό προορισμό του εξωτερικού για τους Ρουμάνους ταξιδιώτες. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης, το 2007 επισκέφθηκαν τη χώρα μας 200.000 Ρουμάνοι τουρίστες, τάση που αναμένεται να ενισχυθεί μετά και την ένταξη της χώρας στην ΕΕ το 2007.
