Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες Δ. Ιλίου

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ









Εθνικό Δίκτυο
Άμεσης Κοινωνικής Παρέμβασης



Ιστορικές Οικογένειες
Δήμου Ιλίου

Διαύγεια



Ανοικτή Διακυβέρνηση

Μάθετε για τις Ηλεκτρονικές
Υπηρεσίες

Web TV

Δημοτικό
Ωδείο, επιμορφωτικά προγράμματα

Κανονισμός Προστασίας του Περιβάλλοντος



Αδελφοποίηση Δήμου Ιλίου με το δήμο Νότιας Ιταλίας

Αδελφοποίηση δήμου Ιλίου με το δήμο
της Ρουμανίας Tulcea

Στηρίζουμε την αγορά της πόλης μας

Καθαρή Πόλη

 

Η γνώμη σας μετράει
Πόσο αξιόπιστες σας φαίνονται οι Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες?

α. Πολύ
β. Λίγο
γ. Καθόλου
δ. Δεν θα τις χρησιμοποιήσω

Η Ιστορία της πόλης

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Ίλιον

Επιγραφική στήλη από το ιερό του Απόλλωνα του Εριθασέου 4ος αι. Π.Χ.

Η πρώτη στον κόσμο με οικολογικό περιεχόμενο.
Το πρωτότυπο βρέθηκε στο Ίλιον πλησίον του Πύργου Βασιλίσσης.
Η στήλη φυλάσσεται στο Επιγραφικό Μουσείο Ελλάδας


Μετάφραση

Αντίγραφο της στήλης
Αντίγραφο της στήλης βρίσκεται αναρτημένο στον 4ο  Όροφο του Δημαρχείου, πλησίον της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου.



Η Ιστορία της πόλης


Η σύγχρονη ιστορία της πόλης του Ιλίου ξεκινά με την ίδρυση του οικισμού Ίλιον Τρωάς, το Μάρτιο του 1858, όπου αρχικά κατοικούσαν οι οικογένειες των εργατών του κτήματος Επταλόφου (γνωστότερο και ως Πύργος Βασιλίσσης), Βαυαροί αξιωματικοί και αυλικοί και εύποροι Αθηναίοι ευνοούμενοι της Βασιλικής Αυλής. Ο πληθυσμός του μικρού οικισμού ήταν μόλις 227 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1861. Η επιλογή του ονόματος Ίλιον Τρωάς για τον οικισμό δεν ήταν τυχαία, καθώς ελάχιστα χρόνια πριν, ευρωπαίοι χαρτογράφοι τοποθετούσαν στην ίδια περιοχή τον αρχαίο δήμο Τρώων, στοιχείο το οποίο προφανώς λήφθηκε υπόψη κατά τη διαδικασία της ονοματοδοσίας.

 

Στα επόμενα χρόνια - μετά την έξωση του Όθωνα από την Ελλάδα - το ενδιαφέρον των χωρικών των Λιοσίων (Άνω Λιοσίων), της Φυλής και του Μενιδίου, καθώς και πλούσιων Αθηναϊκών οικογενειών για την περιοχή έκανε πολλούς από αυτούς να εγκατασταθούν στον οικισμό και άλλους να αγοράσουν κτήματα. Από όλους αυτούς, οι μεγάλες οικογένειες των Λιόσηδων είναι εκείνες που βρέθηκαν με την πάροδο του χρόνου κύριοι πολύ μεγάλων εκτάσεων και αναδείχθηκαν σε μία από τις πιο ισχυρές οικογένειες στην περιοχή.

 

Έτσι, ο οικισμός μετονομάστηκε αρχικά Κάτω Λιόσια -για να ξεχωρίζει από τα Λιόσια (Παλαιά)- και αργότερα, κατά το τέλος του αιώνα, πήρε το όνομα Νέα Λιόσια, το οποίο έφερε μέχρι και το 1994. Διοικητικά τα Κάτω Λιόσια ανήκαν στο δήμο Αθηναίων, ο οποίος βεβαρημένος με τα δικά του προβλήματα, σχεδόν καθόλου δεν ενδιαφέρθηκε για την ανάπτυξη και την τύχη της περιοχής, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός του οικισμού μετά το 1861, να αυξάνεται με πολύ βραδείς ρυθμούς: το 1879 ο οικισμός αριθμούσε μόλις 372 κατοίκους, 471 το 1889, 666 το 1896, 801 το 1907 και 1.121 το 1920.

 

Παρόλο, όμως, που ο οικισμός αναπτυσσόταν με βραδείς ρυθμούς, εν τούτοις, τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου και τις πρώτες του 20ου αιώνα, αποτελούσε, μαζί με το Μενίδι, τα "κεφαλοχώρια" της περιοχής βορειοδυτικά της Αθήνας. Τότε, το Περιστέρι δεν ήταν παρά ένας μικρός συνοικισμός, μικρό χωριό παρέμενε και το Καματερό, ενώ οι Άγιοι Ανάργυροι εμφανίστηκαν ως κοινότητα αρκετά χρόνια αργότερα.

 

Ο πληθυσμός του οικισμού αυξήθηκε για πρώτη φορά σημαντικά, φτάνοντας τους 1.807 κατοίκους, την οκταετία 1920 - 1928, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε και η ανεξαρτητοποίησή του από το Δήμο Αθηναίων (16 Φεβρουαρίου 1925). Η περιοχή που αποσπάστηκε από το δήμο Αθηναίων αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα με την ονομασία "Κοινότης Νέων Λιοσίων". Επρόκειτο για μια τεράστια έκταση που συμπεριελάμβανε εκτός από την περιοχή του σημερινού δήμου Ιλίου και τον μισό περίπου από το σημερινό δήμο Περιστερίου, το μεγαλύτερο τμήμα του σημερινού δήμου Καματερού και ολόκληρους τους σημερινούς δήμους Αγ. Αναργύρων και Πετρούπολης.

 

Τα πρώτα χρόνια της κοινότητας ήταν δύσκολα. Η πλήρης αναδιοργάνωση, η αντιμετώπιση των πολλών προβλημάτων της περιοχής, η υλοποίηση και η επέκταση μεγάλων έργων υποδομής ήταν οι κυριότερες από τις προτεραιότητες των διοικούντων, αλλά τα πενιχρά οικονομικά της κοινότητας δεν βοηθούσαν. Στην αυγή της κρίσιμης δεκαετίας του 1930 σχεδόν κανένα από τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής δεν είχε ακόμα επιλυθεί και η αδυναμία της Κοινοτικής Αρχής να τα αντιμετωπίσει ήταν πια προφανής, με αποτέλεσμα οι απογοητευμένοι κάτοικοι να καταφύγουν σε διαμαρτυρίες. Η δυσαρέσκεια των κατοίκων των Νέων Λιοσίων ήταν τέτοια, ώστε να αναγκαστούν να ζητήσουν εγγράφως τη διάλυση της κοινότητας και την εκ νέου προσάρτησή της στο δήμο Αθηναίων, όπου πραγματοποιούνταν σημαντικά έργα, με την ελπίδα να επωφεληθούν και οι ίδιοι από αυτά. Το αίτημα, όμως, των κατοίκων δεν έγινε δεκτό από το Κοινοτικό Συμβούλιο με το αιτιολογικό ότι τα πλεονεκτήματα της αυτοδιοικούμενης κοινότητας είναι πολύ περισσότερα από τα μειονεκτήματα.

 

Παρά τις τεράστιες δυσκολίες, όμως, στη δεκαετία 1930 - 1940 τέθηκαν οι βάσεις ανάπτυξης των Νέων Λιοσίων και δρομολογήθηκαν όλα εκείνα τα ζητήματα που συνιστούν τη δημιουργία αστικής υποδομής. Η αμέσως επόμενη περίοδος, όμως, του 1940 - 1950, με την Κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο, δεν επέτερεψε τη συνέχιση των έργων ανάπτυξης που είχαν ξεκινήσει. Την περίοδο αυτή ο πληθυσμός της κοινότητας ανερχόταν στους 5.000 περίπου κατοίκους, σύμφωνα με στοιχεία του 1949.

 

Τη δεκαετία 1951 - 1961 η πληθυσμιακή έκρηξη, η οποία είχε σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στα Νέα Λιόσια, αλλά και σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο, ήταν η αιτία της σχεδόν πλήρους οικοπεδοποίησης των εναπομεινασών εκτάσεων της κοινότητας. Το 1951 η κοινότητα των Νέων Λιοσίων είχε 5.460 κατοίκους, ενώ το 1961 ο πληθυσμός της ανερχόταν στους 31.810 κατοίκους, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο: 492%! Κατά την περίοδο αυτή τα οικονομικά της κοινότητας παρέμεναν τόσο άσχημα, όσο και τα πρώτα χρόνια της αυτοτέλειάς της.

 

Τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο η οικιστική ανάπτυξη συρρίκνωσε σταδιακά τον αγροκτηνοτροφικό χαρακτήρα της περιοχής, ενώ την ίδια εποχή άρχισε και η συρρίκνωση του κτήματος του Πύργου Βασιλίσσης.
Τον Απρίλιο του 1963, με το Βασιλικό Διάταγμα 212 η Κοινότητα Νέων Λιοσίων έγινε Δήμος. Πρόεδρος της κοινότητας την εποχή αυτή ήταν ο Γεώργιος Κακούρης, ο οποίος παρέμεινε στη θέση του Δημαρχεύοντος μέχρις τις εκλογές του 1964, οπότε Δήμαρχος εξελέγη ο Αθανάσιος Οικονόμου. Ο πληθυσμός του Δήμου ξεπερνούσε πλέον τους 50.000 κατοίκους.

 

Από το χρονικό αυτό σημείο και στο εξής η ανάπτυξη του δήμου των Νέων Λιοσίων ακολούθησε την ίδια πορεία με τους άλλους δήμους του Λεκανοπεδίου. Τα χαρακτηριστικά ήταν κοινά: σταδιακή αύξηση του πληθυσμού, πλήρης οικοπεδοποίηση των ελεύθερων εκτάσεων, αυθαίρετη δόμηση, εντάξεις στο Σχέδιο Πόλεως και -πολύ καθυστερημένα- ένας τιτάνιος αγώνας για τη δημιουργία έργων υποδομής, αφού καμία από τις πόλεις του Λεκανοπεδίου δεν ήταν έτοιμη να φιλοξενήσει τόσο πληθυσμό.

 

Τον Ιούνιο του 1967, η στρατιωτική Κυβέρνηση έπαψε τον Α. Οικονόμου και στη θέση του διόρισε Δήμαρχο τον Γεώργιο Κακούρη. Ο Γ. Κακούρης παρέμεινε έως και το 1970 οπότε και διορίστηκε στη θέση του ο Δημήτριος Λυκουρέσης, ο οποίος διετέλεσε Δήμαρχος ως το 1974. Κατά τη μεταβατική περίοδο της μεταπολίτευσης, από 24/9/1974 ως 31/5/1975, ανέλαβε υπηρεσιακός Δήμαρχος ο δικαστικός Σωτήριος Βερβέσος, ενώ την 1/6/1975 Δήμαρχος αναδείχθηκε ο Κωνσταντίνος Τσίγκος.
Τις εκλογές του 1982 κέρδισε ο συνδυασμός του Βασίλη Κουκουβίνου, ο οποίος ανέλαβε τη Διοίκηση του Δήμου από τον Ιανουάριο του 1983 και επανεξελέγη 5 συναπτές τετραετίες.

 

Στην τελευταία αυτή περίοδο του Δήμου ολοκληρώθηκαν οι βασικές υποδομές, εκσυγχρονίστηκαν οι θεσμοί παροχής υπηρεσιών, υλοποιήθηκε η αντιπλημμυρική θωράκιση, δημιουργήθηκαν χώροι πρασίνου και αναψυχής, οργανώθηκε δίκτυο κοινωνικής προστασίας και πραγματοποιήθηκε έργο ορατό στους τομείς του αθλητισμού, του πολιτισμού και της παιδείας. Το ενδιαφέρον πλέον της Δημοτικής Αρχής είχε στραφεί σε έργα που θα έκαναν πιο σύγχρονη και πιο φιλική την πόλη για τους κατοίκους της, οι οποίοι το 1991 ήταν 78.029, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής.
Σταθμό στην ιστορία του Δήμου αποτέλεσε η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την 8η Οκτωβρίου 1991, για την μετονομασία της πόλης, η οποία υπεγράφη στις 21 Σεπτεμβρίου 1994 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. 159/29-9-1994.

 

Ο Δήμος Νέων Λιοσίων μετονομάστηκε επίσημα πλέον σε Δήμο ΙΛΙΟΥ. Τον Οκτώβριο του 2006, μετά από 24 χρόνια θητείας του Βασίλη Κουκουβίνου στη Δημαρχία του Ιλίου, Δήμαρχος αναδεικνύεται ο εκλεγμένος στην ηγεσία της ίδιας παράταξης Νικόλαος Ζενέτος.

 

Σήμερα, η Δημοτική Αρχή έχει σαν πρωταρχικούς της στόχους την πραγματοποίηση ενός ποιοτικού άλματος στις παρεχόμενες προς τους δημότες υπηρεσίες, με την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στο έπακρο καθώς και τη δυναμική επαναφορά, στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων, σημαντικών ζητημάτων δημοτικής και διαδημοτικής σημασίας, όπως η επέκταση του Μετρό, η διάνοιξη της λεωφόρου Θηβών, η κάλυψη των τελευταίων τμημάτων της Φλέβας και του Ρουβίκωνα, η ολοκλήρωση του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης" και η απομάκρυνση της χωματερής.

 

Η νέα Δημοτική Αρχή είναι αποφασισμένη, στο πλαίσιο του νέου ιστορικού κύκλου που άνοιξε τον Ιανουάριο του 2007, να συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις στη συνέχιση της αναπτυξιακής πορείας του Δήμου Ιλίου, με διεκδικητική φωνή, ενωτική διάθεση, διαφανείς διαδικασίες και κοινωνικό έλεγχο των αποφάσεων.

 

*Πηγή ιστορικών στοιχείων: «ΙΛΙΟΝ, Πορεία στους αιώνες», Μαρίνου Διώτη & Σπύρου Γεωργόπουλου, Έκδοση Πολιτιστικού Κέντρου «Μελίνα Μερκούρη», Ίλιον, 1995

 

Ιλιον - Πορεία στους αιώνες

 
Δρόμοι και Πλατείες με Ιστορία - Ι.Γκιώνης
 

Παιδικοί και Βρεφονηπιακοί
Σταθμοί

Κέντρα Εξυπηρέτησης
Πολιτών

Ημερήσιο Δελτίο Τιμών Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης

Η κίνηση στους δρόμους

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Πόλη για ποδήλατο
 
Η συγκοινωνία είναι κοινωνικό αγαθό
 
Πληροφορίες για το Δημαρχιακό
Μέγαρο Περιοδικό Ιλιον

Χάρτης Ιλίου μέσω google

Λαογραφικό Μουσείο

Ανακύκλωση - Το περιβάλλον είναι υπόθεση όλων μας

ΠΑΡΚΟ Αντώνης Τρίτσης 
Δημοσιογραφικά
 
Κανάλι
Δήμου Ιλίου στο youtube.com


 
Κανάλι Δήμου Ιλίου στο twitter.com


Ενημερωτικό Δελτίο
Newsletter
Επιλέξτε το Newsletter που σας ενδιαφέρει